57. Hotel Waxweiler

De architecten Constant Bosmans en Henri Vandeveld ontwierpen dit herenhuis in art-nouveaustijl in 1907 voor Émile Waxweiler, een Belgische ingenieur, hoogleraar aan de Vrije Universiteit van Brussel en eerste directeur van het Solvay-Instituut voor Sociologie. In 1908 werd het huis verrijkt met decoratieve elementen aan de gevel (reliëfs, glas-in-loodramen, hekwerken) en een interieurinrichting door architect Léon Sneyers, in geometrische art-nouveaustijl. De binnenruimtes zijn sterk beïnvloed door de Weense Secession. Een gewelfde entreehal leidt naar de grote, langwerpige hal met afgeronde hoeken en een gewelfd plafond. Een tweede, haaks daarop gelegen hal herbergt de trap met smeedijzeren leuning die naar de bovenverdieping leidt. In de salon zijn in het bibliotheekgedeelte de originele boekenplanken bewaard gebleven. De salon komt uit op de eetkamer met haar gestucte plafond en originele lambrisering.