57. Hotel Waxweiler

Architecten Constant Bosmans en Henri Vandeveld bouwden dit op de art nouveau geïnspireerde herenhuis in 1907 voor Émile Waxweiler, Belgisch ingenieur, professor aan de Université Libre de Bruxelles en de eerste directeur van het Solvay Instituut voor Sociologie. Een jaar later zorgde architect Léon Sneyers voor de distinctieve geveldecoraties (reliëfs, glas-in-loodramen, roosters) en de interieurinrichting in geometrische art-nouveaustijl. De binnenruimtes zijn sterk beïnvloed door de Wiener Secession. De overwelfde vestibule leidt naar de grote, langwerpige en overwelfde hal met afgeronde hoeken. Een tweede, loodrecht erop staande hal biedt plaats aan de trap met smeedijzeren leuning die naar de eerste verdieping leidt. De bibliotheek in het salon heeft nog steeds haar originele boekenrekken. Het salon geeft uit op de eetkamer met haar bepleisterde plafond en originele lambriseringen.